Darlleniadau’r Sul

Darlleniadau’r Sul 6 Rhagfyr 2020
Adfent 2

Y Colect

Dad yn y nefoedd,
a ddanfonaist dy Fab i waredu’r byd
ac yr anfoni ef drachefn i fod yn farnwr arnom:
dyro inni ras i’w efelychu ef
yng ngostyngeiddrwydd a phurdeb
ei ddyfodiad cyntaf
fel, pan ddaw drachefn,
y byddwn yn barod i’w gyfarch
â chariad llawen ac â ffydd gadarn;
trwy Iesu Grist ein Harglwydd,
sy’n fyw ac yn teyrnasu gyda thi a’r Ysbryd Glân,
yn un Duw, yn awr ac am byth.

Gweddi Adfent dros Gymru

Mae’r Esgobion yn gwahodd pawb i ymuno â nhw mewn gweddi bob nos am 6pm o Sul yr Adfent ar 29 Tachwedd hyd Ddydd Nadolig.

Dad nefol, yr wyt ti’n oleuni ac yn fywyd mewn byd o drallod.
Dyro dy iachâd i’r rhai sy’n glaf,
dy nerth i’r rhai sy’n dioddef,
dy dosturi i’r rhai sy’n galaru,
a’th ddewrder i’r rhai sy’n gweithio er iacháu a gwasanaethu eraill.
Bendithia genedl y Cymry ag ysbryd bywhaol dy gariad,
a chaniatâ i ni dy drugaredd,
[a ddatguddiwyd ym mherson Crist dy Fab.] Amen.

Yr Hen Destament: Eseia 40. 1-11

Cysurwch, cysurwch fy mhobl – dyna a ddywed eich Duw. Siaradwch yn dyner wrth Jerwsalem, a dywedwch wrthi ei bod wedi cwblhau ei thymor gwasanaeth a bod ei chosb wedi ei thalu, ei bod wedi derbyn yn ddwbl oddi ar law’r ARGLWYDD am ei holl bechodau. Llais un yn galw, “Paratowch yn yr anialwch ffordd yr ARGLWYDD, unionwch yn y diffeithwch briffordd i’n Duw ni.  Caiff pob pant ei godi, pob mynydd a bryn ei ostwng; gwneir y tir ysgythrog yn llyfn, a’r tir anwastad yn wastadedd. Datguddir gogoniant yr ARGLWYDD, a phawb ynghyd yn ei weld. Genau’r ARGLWYDD a lefarodd.” Llais un yn dweud, “Galw”; a daw’r ateb, “Beth a alwaf? Y mae pob un meidrol fel glaswellt, a’i holl nerth fel blodeuyn y maes. Y mae’r glaswellt yn crino, a’r blodeuyn yn gwywo pan chwyth anadl yr ARGLWYDD arno. Yn wir, glaswellt yw’r bobl. Y mae’r glaswellt yn crino, a’r blodeuyn yn gwywo; ond y mae gair ein Duw ni yn sefyll hyd byth.” Dring i fynydd uchel; ti, Seion, sy’n cyhoeddi newyddion da, cod dy lais yn gryf; ti, Jerwsalem, sy’n cyhoeddi newyddion da, gwaedda, paid ag ofni. Dywed wrth ddinasoedd Jwda, “Dyma eich Duw chwi.” Wele’r Arglwydd DDUW yn dod mewn nerth, yn rheoli â’i fraich. Wele, y mae ei wobr ganddo, a’i dâl gydag ef. Y mae’n porthi ei braidd fel bugail, ac â’i fraich yn eu casglu ynghyd; y mae’n cludo’r ŵyn yn ei gôl, ac yn coleddu’r mamogiaid.

Salm 85. 1, 2, 8-13

O Arglwydd, buost drugarog wrth dy dir; adferaist lwyddiant i Jacob.

Maddeuaist gamwedd dy bobl, a dileu eu holl bechod.

Bydded imi glywed yr hyn a lefara’r Arglwydd DDUW, oherwydd bydd yn cyhoeddi heddwch i’w bobl ac i’w ffyddloniaid, rhag iddynt droi drachefn at ffolineb.

Yn wir, y mae ei waredigaeth yn agos at y rhai sy’n ei ofni, fel bod gogoniant yn aros yn ein tir.

Bydd cariad a gwirionedd yn cyfarfod, a chyfiawnder a heddwch yn cusanu ei gilydd.

Bydd ffyddlondeb yn tarddu o’r ddaear, a chyfiawnder yn edrych i lawr o’r nefoedd.

Bydd yr ARGLWYDD yn rhoi daioni, a’n tir yn rhoi ei gnwd.

Bydd cyfiawnder yn mynd o’i flaen, a heddwch yn dilyn yn ôl ei droed.

Y Testament Newydd: 2 Pedr 3:8-15a

Gyfeillion annwyl, peidiwch ag anghofio’r un peth hwn, fod un diwrnod yng ngolwg yr Arglwydd fel mil o flynyddoedd, a mil o flynyddoedd fel un diwrnod. Nid yw’r Arglwydd yn oedi cyflawni ei addewid, fel y bydd rhai pobl yn deall oedi; bod yn amyneddgar wrthych y mae, am nad yw’n ewyllysio i neb gael ei ddinistrio, ond i bawb ddod i edifeirwch. Fe ddaw Dydd yr Arglwydd fel lleidr, a’r Dydd hwnnw bydd y nefoedd yn diflannu â thrwst, a’r elfennau yn ymddatod gan wres, a’r ddaear a phopeth sydd ynddi yn peidio â bod. Gan fod yr holl bethau yma ar gael eu datod fel hyn, ystyriwch pa mor sanctaidd a duwiol y dylai eich ymarweddiad fod, a chwithau’n disgwyl am Ddydd Duw ac yn prysuro ei ddyfodiad, y Dydd pan ddatodir y nefoedd gan dân ac y toddir yr elfennau gan wres. Ond disgwyl yr ydym ni, yn ôl ei addewid ef, am nefoedd newydd a daear newydd, lle bydd cyfiawnder yn cartrefu. Felly, gyfeillion annwyl, gwnewch eich gorau, wrth ddisgwyl am y pethau hyn, i fod yn ddi-nam a di-fai yng ngolwg Duw, ac i’ch cael mewn tangnefedd. Ystyriwch amynedd ein Harglwydd yn iachawdwriaeth, yn union fel yr ysgrifennodd ein brawd annwyl.

Yr Efengyl: Marc 1. 1-8

Dechrau Efengyl Iesu Grist, Mab Duw. Fel y mae’n ysgrifenedig yn y proffwyd Eseia: “Wele fi’n anfon fy nghennad o’th flaen i baratoi dy ffordd. Llais un yn galw yn yr anialwch, ‘Paratowch ffordd yr Arglwydd, unionwch y llwybrau iddo'” – mddangosodd Ioan Fedyddiwr yn yr anialwch, yn cyhoeddi bedydd edifeirwch yn foddion maddeuant pechodau. Ac yr oedd holl wlad Jwdea, a holl drigolion Jerwsalem, yn mynd allan ato, ac yn cael eu bedyddio ganddo yn afon Iorddonen, gan gyffesu eu pechodau. Yr oedd Ioan wedi ei wisgo mewn dillad o flew camel a gwregys o groen am ei ganol, a locustiaid a mêl gwyllt oedd ei fwyd. A dyma’i genadwri: “Y mae un cryfach na mi yn dod ar f’ôl i. Nid wyf fi’n deilwng i blygu a datod carrai ei sandalau ef.  Â dŵr y bedyddiais i chwi, ond â’r Ysbryd Glân y bydd ef yn eich bedyddio.”

Testun allan o Gair yr Arglwydd 2011 – yr Eglwys yng Nghymru Hawlfraint © Cyhoeddiadau’r Eglwys yng Nghymru 2011