Darlleniadau’r

Trinity 8

Colect

Hollalluog Arglwydd a thragwyddol Dduw, deisyfwn arnat gyfarwyddo,

sancteiddio a llywodraethu ein calonnau a’n cyrff yn ffyrdd dy gyfreithiau

a gweithredoedd dy orchmynion; fel trwy dy nodded mawr,

y cawn ein cadw’n gorff ac enaid yn awr ac am byth;

trwy ein Harglwydd a’n Hiachawdwr Iesu Grist sy’n fyw ac yn teyrnasu gyda thi,

yn undod yr Ysbryd Glân, yn un Duw, yn awr ac am byth. Amen.

Parhaol

Eseia 1. 1, 10-20

Dyma’r weledigaeth a ddaeth i Eseia fab Amos am Jwda a Jerwsalem yn ystod teyrnasiad Usseia, Jotham, Ahas a Heseceia, brenhinoedd Jwda.

Clywch air yr ARGLWYDD, chwi reolwyr Sodom, gwrandewch ar gyfraith ein Duw, chwi bobl Gomorra. “Beth i mi yw eich aml aberthau?” medd yr ARGLWYDD. “Cefais syrffed ar boethoffrwm o hyrddod a braster anifeiliaid; ni chaf bleser o waed bustych nac o ŵyn na bychod.

Pan ddewch i ymddangos o’m blaen, pwy sy’n gofyn hyn gennych, sef mathru fy nghynteddau? Peidiwch â chyflwyno rhagor o offrymau ofer; y mae arogldarth yn ffiaidd i mi. Gŵyl y newydd-loer, Sabothau a galw cymanfa — ni allaf oddef drygioni a chynulliad sanctaidd. Y mae’n gas gan f’enaid eich newydd–loerau a’ch gwyliau sefydlog; aethant yn faich arnaf, a blinais eu dwyn. Pan ledwch eich dwylo mewn gweddi, trof fy llygaid ymaith; er i chwi amlhau eich ymbil, ni fynnaf wrando arnoch.  Y mae eich dwylo’n llawn gwaed; ymolchwch, ymlanhewch. Ewch â’ch gweithredoedd drwg o’m golwg; peidiwch â gwneud drwg, dysgwch wneud daioni. Ceisiwch farn, achubwch gam y gorthrymedig, amddiffynnwch yr amddifad, a chymerwch blaid y weddw.

“Yn awr, ynteu, ymresymwn â’n gilydd,” medd yr ARGLWYDD. “Pe bai eich pechodau fel ysgarlad, fe fyddant cyn wynned â’r eira; pe baent cyn goched â phorffor, fe ânt fel gwlân. Os bodlonwch i ufuddhau, cewch fwyta o ddaioni’r tir; ond os gwrthodwch, a gwrthryfela, fe’ch ysir â chleddyf.” Genau’r ARGLWYDD a’i llefarodd.

Salm 50. 1-8, 22-23 neu 50. 1-7

Salmau Pwyntiedig

1-7

Duw y duwiau, yr Arglwydd / a le/farodd :

galwodd y ddaear o / godiad / haul • hyd ei / fachlud.

O Seion, berffaith / ei phryd/ferthwch :

y / lle–/wyrcha / Duw.

Fe ddaw ein Duw, ac / ni fydd / ddistaw :

bydd tân yn ysu o’i flaen •

     a / thymestl / fawr o’i / gwmpas.

Y mae’n galw ar y / nefoedd / uchod :

ac ar y ddaear, er / mwyn / barnu ei / bobl :

“Casglwch ataf / fy ffydd/loniaid :

a wnaeth gy/famod • â / mi trwy / aberth.”

Bydd y nefoedd yn cyhoeddi / ei gy/fiawnder :

oherwydd / Duw ei / hun sydd / farnwr.

“Gwrandewch, fy mhobl, a llefaraf •

     dygaf dystiolaeth yn dy / erbyn • O / Israel :

myfi yw / Duw, dy / Dduw – / di.

8

Ni cheryddaf di / am dy • a/berthau :

oherwydd y mae dy boethoffrymau’n / wastad / ger fy / mron.

22-23

Ystyriwch hyn, chwi sy’n ang/hofio / Duw :

rhag imi eich / darnio • heb / neb i / arbed.

Y sawl sy’n cyflwyno offrymau diolch sy’n fy / anrhy/deddu :

ac i’r sawl sy’n dilyn fy ffordd y

     dangosaf / iachaw/dwriaeth / Duw.”

Hebreaid 11. 1-3, 8-16

Yn awr, y mae ffydd yn warant o bethau y gobeithir amdanynt, ac yn sicrwydd o bethau na ellir eu gweld. Trwyddi hi, yn wir, y cafodd y rhai gynt enw da. Trwy ffydd yr ydym yn deall i’r bydysawd gael ei lunio gan air Duw yn y fath fodd nes bod yr hyn sy’n weledig wedi tarddu o’r hyn nad yw’n weladwy.

Trwy ffydd yr ufuddhaodd Abraham i’r alwad i fynd allan i’r lle yr oedd i’w dderbyn yn etifeddiaeth; ac fe aeth allan heb wybod i ble’r oedd yn mynd. Trwy ffydd yr ymfudodd i wlad yr addewid fel i wlad estron, a thrigodd mewn pebyll, fel y gwnaeth Isaac a Jacob, cydetifeddion yr un addewid. Oherwydd yr oedd ef yn disgwyl am ddinas ac iddi sylfeini, a Duw yn bensaer ac yn adeiladydd iddi. Trwy ffydd — a Sara hithau yn ddiffrwyth — y cafodd nerth i genhedlu plentyn, er cymaint ei oedran, am iddo gyfrif yn ffyddlon yr hwn oedd wedi addo. Am hynny, felly, o un dyn, a hwnnw cystal â bod yn farw, fe gododd disgynyddion fel sêr y nef o ran eu nifer, ac fel tywod dirifedi glan y môr.

Mewn ffydd y bu farw’r rhai hyn oll, heb fod wedi derbyn yr hyn a addawyd, ond wedi ei weld a’i groesawu o bell, a chyfaddef mai dieithriaid ac ymdeithwyr oeddent ar y ddaear. Y mae’r rhai sy’n llefaru fel hyn yn dangos yn eglur eu bod yn ceisio mamwlad. Ac yn wir, pe buasent wedi dal i feddwl am y wlad yr oeddent wedi mynd allan ohoni, buasent wedi cael cyfle i ddychwelyd iddi. Ond y gwir yw eu bod yn dyheu am wlad well, sef gwlad nefol. Dyna pam nad oes ar Dduw gywilydd ohonynt, nac o gael ei alw yn Dduw iddynt, oherwydd y mae wedi paratoi dinas iddynt.

Luc 12. 32-40

Peidiwch ag ofni, fy mhraidd bychan, oherwydd gwelodd eich Tad yn dda roi i chwi’r deyrnas. Gwerthwch eich eiddo a rhowch ef yn elusen; gwnewch i chwi eich hunain byrsau nad ydynt yn treulio, trysor dihysbydd yn y nefoedd, lle nad yw lleidr yn dod ar y cyfyl, na gwyfyn yn difa. Oherwydd lle mae eich trysor, yno hefyd y bydd eich calon.

“Bydded eich gwisg wedi ei thorchi a’ch canhwyllau ynghynn. Byddwch chwithau fel rhai yn disgwyl dychweliad eu meistr o briodas, i agor iddo cyn gynted ag y daw a churo. Gwyn eu byd y gweision hynny a geir ar ddihun gan eu meistr pan ddaw; yn wir, rwy’n dweud wrthych y bydd ef yn torchi ei wisg, ac yn eu gosod wrth y bwrdd, ac yn dod ac yn gweini arnynt. Ac os daw ef ar hanner nos neu yn yr oriau mân, a’u cael felly, gwyn eu byd.

A gwybyddwch hyn: pe buasai meistr y tŷ yn gwybod pa bryd y byddai’r lleidr yn dod, ni fuasai wedi gadael iddo dorri i mewn i’w dŷ. Chwithau hefyd, byddwch barod, oherwydd pryd na thybiwch y daw Mab y Dyn.”

Cysylltedig

Genesis 15. 1-6

Wedi’r pethau hyn, daeth gair yr ARGLWYDD at Abram mewn gweledigaeth, a dweud, “Nac ofna, Abram, myfi yw dy darian; bydd dy wobr yn fawr iawn.” Ond dywedodd Abram, “O Arglwydd DDUW, beth a roddi i mi, oherwydd rwy’n para’n ddi-blant, ac etifedd fy nhŷ yw Eleasar o Ddamascus?” Dywedodd Abram hefyd, “Edrych, nid wyt wedi rhoi epil i mi; a chaethwas o’m tŷ yw f’etifedd.” Yna daeth gair yr ARGLWYDD ato a dweud, “Nid hwn fydd d’etifedd; o’th gnawd dy hun y daw d’etifedd.” Aeth ag ef allan a dywedodd, “Edrych tua’r nefoedd, a rhifa’r sêr os gelli.” Yna dywedodd wrtho, “Felly y bydd dy ddisgynyddion.” Credodd Abram yn yr ARGLWYDD, a chyfrifodd yntau hyn yn gyfiawnder iddo.

Salm 33. 12-21, [22]

Salmau Pwyntiedig

12-21

Gwyn ei byd y genedl y mae’r Arglwydd / yn Dduw / iddi :

y bobl a ddewisodd yn / eiddo / iddo’i / hun.

Y mae’r Arglwydd yn edrych i / lawr o’r / nefoedd :

ac yn / gweld – / pawb – / oll;

O’r lle y triga / y mae’n / gwylio :

holl dri/golion / y – / ddaear.

Ef sy’n llunio meddwl pob / un o/honynt :

y mae’n / deall / popeth • a / wnânt.

Nid gan fyddin gref y gwa/redir / brenin :

ac nid â nerth / mawr • yr a/chubir • rhy/felwr.

Ofer ymddiried mewn march am / ware/digaeth :

er ei holl gryfder / ni all / roi ym/wared.

Y mae llygaid yr Arglwydd ar y / rhai a’i / hofna :

ar y rhai sy’n / disgwyl / wrth ei • ffydd/londeb,

I’w gwaredu / rhag mar/wolaeth :

a’u cadw’n / fyw yng / nghanol / newyn.

Yr ydym yn disgwyl / am yr / Arglwydd :

ef yw ein / cymorth / a’n – / tarian.

Y mae ein calon yn llawe/nychu / ynddo :

am inni ym/ddiried • yn ei / enw / sanctaidd.

[22]

O Arglwydd, dangos dy ffydd/londeb • tuag / atom :

fel yr ydym / wedi • go/beithio / ynot.

Hebreaid 11. 1-3, 8-16

Luc 12. 32-40

 

o Gair yr Arglwydd 2011 – yr Eglwys yng Nghymru Hawlfraint © Cyhoeddiadau’r Eglwys yng Nghymru 2011