Darlleniadau’r Sul

Darlleniadau’r Sul 1 Tachwedd 2020
Gŵyl yr Holl Saint

Y Colect

Hollalluog Dduw,
cysylltaist ynghyd dy etholedigion
yn un cymundeb a chymdeithas
yn nirgel gorff dy Fab, Crist ein Harglwydd:
caniatâ i ni ras i ddilyn dy saint gwynfydedig
mewn buchedd rinweddol a duwiol
fel y delom i’r llawenydd anhraethol hwnnw
a baratoaist i’r rhai sy’n dy wir garu;
trwy Iesu Grist dy Fab ein Harglwydd,
i’r hwn gyda thi a’r Ysbryd Glân
y bo’r deyrnas, y gallu a’r gogoniant, yn oes oesoedd

Y Darlleniad Cyntaf : Datguddiad 7. 9-17

Ar ôl hyn edrychais, ac wele dyrfa fawr na allai neb ei rhifo, o bob cenedl a’r holl lwythau a phobloedd ac ieithoedd, yn sefyll o flaen yr orsedd ac o flaen yr Oen, wedi eu gwisgo â mentyll gwyn, a phalmwydd yn eu dwylo. Yr oeddent yn gweiddi â llais uchel: “I’n Duw ni, sy’n eistedd ar yr orsedd, ac i’r Oen y perthyn y waredigaeth!”  Yr oedd yr holl angylion yn sefyll o amgylch yr orsedd a’r henuriaid a’r pedwar creadur byw, a syrthiasant ar eu hwynebau gerbron yr orsedd ac addoli Duw  gan ddweud: “Amen. I’n Duw ni y bo’r mawl a’r gogoniant a’r doethineb a’r diolch a’r anrhydedd a’r gallu a’r nerth byth bythoedd! Amen.” 

Gofynnodd un o’r henuriaid imi, “Y rhai hyn sydd wedi eu gwisgo â mentyll gwyn, pwy ydynt ac o ble y daethant?” Dywedais wrtho, “Ti sy’n gwybod, f’arglwydd.” Meddai yntau wrthyf, “Dyma’r rhai sy’n dod allan o’r gorthrymder mawr; y maent wedi golchi eu mentyll a’u cannu yng ngwaed yr Oen. Am hynny, y maent o flaen gorsedd Duw, ac yn ei wasanaethu ddydd a nos yn ei deml, a bydd yr hwn sy’n eistedd ar yr orsedd yn lloches iddynt. Ni newynant mwy ac ni sychedant mwy, ni ddaw ar eu gwarthaf na’r haul na dim gwres, oherwydd bydd yr Oen sydd yng nghanol yr orsedd yn eu bugeilio hwy, ac yn eu harwain i ffynhonnau dyfroedd bywyd, a bydd Duw yn sychu pob deigryn o’u llygaid hwy.” 

Salm 34. 1-10

Bendithiaf yr Arglwydd bob amser; bydd ei foliant yn wastad yn fy ngenau. Yn yr Arglwydd yr ymhyfrydaf; bydded i’r gostyngedig glywed a llawenychu.  Mawrygwch yr Arglwydd gyda mi, a dyrchafwn ei enw gyda’n gilydd. Ceisiais yr Arglwydd, ac atebodd fi a’m gwaredu o’m holl ofnau. Y mae’r rhai sy’n edrych arno’n gloywi, ac ni ddaw cywilydd i’w hwynebau. Dyma un isel a waeddodd, a’r Arglwydd yn ei glywed ac yn ei waredu o’i holl gyfyngderau. Gwersylla angel yr Arglwydd o amgylch y rhai sy’n ei ofni, ac y mae’n eu gwaredu. Profwch, a gwelwch mai da yw’r Arglwydd. Gwyn ei fyd y sawl sy’n llochesu ynddo. Ofnwch yr Arglwydd, ei saint ef, oherwydd nid oes eisiau ar y rhai a’i hofna. Y mae’r anffyddwyr yn dioddef angen ac yn newynu, ond nid yw’r rhai sy’n ceisio’r Arglwydd yn brin o ddim da. 

Y Testament Newydd: 1 Ioan 3. 1-3

Gwelwch pa fath gariad y mae’r Tad wedi ei ddangos tuag atom: cawsom ein galw yn blant Duw, a dyna ydym. Y rheswm nad yw’r byd yn ein hadnabod ni yw nad oedd yn ei adnabod ef. Gyfeillion annwyl, yn awr yr ydym yn blant Duw, ac nid amlygwyd eto beth a fyddwn. Yr ydym yn gwybod, pan fydd ef yn ymddangos, y byddwn yn debyg iddo, oherwydd cawn ei weld ef fel y mae. Ac y mae pob un y mae’r gobaith hwn ganddo, yn ei buro ei hun, fel y mae Crist yn bur. 

Yr Efengyl: Mathew 5. 1-12

Pan welodd Iesu y tyrfaoedd, aeth i fyny’r mynydd, ac wedi iddo eistedd i lawr daeth ei ddisgyblion ato.  Dechreuodd eu hannerch a’u dysgu fel hyn: 

“Gwyn eu byd y rhai sy’n dlodion yn yr ysbryd, oherwydd eiddynt hwy yw teyrnas nefoedd. 

Gwyn eu byd y rhai sy’n galaru, oherwydd cânt hwy eu cysuro. 

Gwyn eu byd y rhai addfwyn, oherwydd cânt hwy etifeddu’r ddaear. 

Gwyn eu byd y rhai sy’n newynu a sychedu am gyfiawnder, oherwydd cânt hwy eu digon. 

Gwyn eu byd y rhai trugarog, oherwydd cânt hwy dderbyn trugaredd. 

Gwyn eu byd y rhai pur eu calon, oherwydd cânt hwy weld Duw. 

Gwyn eu byd y tangnefeddwyr, oherwydd cânt hwy eu galw’n blant i Dduw. 

Gwyn eu byd y rhai a erlidiwyd yn achos cyfiawnder, oherwydd eiddynt hwy yw teyrnas nefoedd. 

Gwyn eich byd pan fydd pobl yn eich gwaradwyddo a’ch erlid, ac yn dweud pob math o ddrygair celwyddog yn eich erbyn, o’m hachos i.  Llawenhewch a gorfoleddwch, oherwydd y mae eich gwobr yn fawr yn y nefoedd; felly yn wir yr erlidiwyd y proffwydi oedd o’ch blaen chwi. 

Testun allan o Gair yr Arglwydd 2011 – yr Eglwys yng Nghymru Hawlfraint © Cyhoeddiadau’r Eglwys yng Nghymru 2011