Darlleniadau’r Sul

Darlleniadau 24 Ionawr 2021
Ystwyll 3

Y Colect

Hollalluog Dduw,
y datguddiodd dy Fab mewn arwyddion a gwyrthiau
ryfeddod dy bresenoldeb achubol,
adnewydda dy bobl â’th ras nefol,
ac yn ein holl wendid,
cynnal ni â’th allu nerthol;
trwy Iesu Grist dy Fab ein Harglwydd,
sy’n fyw ac yn teyrnasu gyda thi,
yn undod yr Ysbryd Glân,
yn un Duw, yn awr ac am byth.

Yr Hen Destament: Genesis 14. 17-20

Wedi i Abram ddychwelyd o daro Cedorlaomer a’r brenhinoedd oedd gydag ef, aeth brenin Sodom allan i’w gyfarfod i ddyffryn Safe, sef Dyffryn y Brenin. A daeth Melchisedec brenin Salem â bara a gwin iddo; yr oedd ef yn offeiriad i’r Duw Goruchaf, a bendithiodd ef a dweud: “Bendigedig fyddo Abram gan y Duw Goruchaf, perchen nef a daear; a bendigedig fyddo’r Duw Goruchaf, a roes dy elynion yn dy law.” A rhoddodd Abram iddo ddegwm o’r cwbl.

Salm 128

Gwyn ei fyd pob un sy’n ofni’r ARGLWYDD ac yn rhodio yn ei ffyrdd. Cei fwyta o ffrwyth dy lafur; byddi’n hapus ac yn wyn dy fyd. Bydd dy wraig yng nghanol dy dŷ fel gwinwydden ffrwythlon, a’th blant o amgylch dy fwrdd fel blagur olewydd. Wele, fel hyn y bendithir y sawl sy’n ofni’r ARGLWYDD. Bydded i’r ARGLWYDD dy fendithio o Seion, iti gael gweld llwyddiant Jerwsalem holl ddyddiau dy fywyd, ac iti gael gweld plant dy blant. Bydded heddwch ar Israel!

Y Testament Newydd: Datguddiad 19. 6-10

A chlywais lais fel sŵn tyrfa fawr a sŵn llawer o ddyfroedd a sŵn taranau mawr yn dweud: “Halelwia! Oherwydd y mae’r Arglwydd ein Duw, yr Hollalluog, wedi dechrau teyrnasu. Llawenhawn a gorfoleddwn, a rhown iddo’r gogoniant, oherwydd daeth dydd priodas yr Oen, ac ymbaratôdd ei briodferch ef. Rhoddwyd iddi hi i’w wisgo liain main disglair a glân, oherwydd gweithredoedd cyfiawn y saint yw’r lliain main.” Dywedodd yr angel wrthyf, “Ysgrifenna: ‘Gwyn eu byd y rhai sydd wedi eu gwahodd i wledd briodas yr Oen.'” Dywedodd wrthyf hefyd, “Dyma wir eiriau Duw.” Syrthiais wrth ei draed i’w addoli, ond meddai wrthyf, “Paid! Cydwas â thi wyf fi, ac â’th gymrodyr sy’n glynu wrth dystiolaeth Iesu; addola Dduw. Oherwydd tystiolaeth Iesu sy’n ysbrydoli proffwydoliaeth.”

Yr Efengyl: Ioan 2. 1-11

Y trydydd dydd yr oedd priodas yng Nghana Galilea, ac yr oedd mam Iesu yno. Gwahoddwyd Iesu hefyd, a’i ddisgyblion, i’r briodas. Pallodd y gwin, ac meddai mam Iesu wrtho ef, “Nid oes ganddynt win.” Dywedodd Iesu wrthi hi, “Wraig, beth sydd a fynni di â mi? Nid yw f’awr i wedi dod eto.”Dywedodd ei fam wrth y gwas-anaethyddion, “Gwnewch beth bynnag a ddywed wrthych.” Yr oedd yno chwech o lestri carreg i ddal dŵr, wedi eu gosod ar gyfer defod glanhad yr Iddewon, a phob un yn dal ugain neu ddeg ar hugain o alwyni. Dywedodd Iesu wrthynt, “Llanwch y llestri â dŵr,” a llanwasant hwy hyd yr ymyl. Yna meddai wrthynt, “Yn awr tynnwch beth allan ac ewch ag ef i lywydd y wledd.” A gwnaethant felly. Profodd llywydd y wledd y dŵr, a oedd bellach yn win, heb wybod o ble’r oedd wedi dod, er bod y gwasanaethyddion a fu’n tynnu’r dŵr yn gwybod. Yna galwodd llywydd y wledd ar y priodfab ac meddai wrtho, “Bydd pawb yn rhoi’r gwin da yn gyntaf, ac yna, pan fydd pobl wedi meddwi, y gwin salach; ond yr wyt ti wedi cadw’r gwin da hyd yn awr.” Gwnaeth Iesu hyn, y cyntaf o’i arwyddion, yng Nghana Galilea; amlygodd felly ei ogoniant, a chredodd ei ddisgyblion ynddo.

Testun allan o Gair yr Arglwydd 2011 – yr Eglwys yng Nghymru Hawlfraint © Cyhoeddiadau’r Eglwys yng Nghymru 2011