Darlleniadau’r

HOLL SAINT 01.11. 2026.

Colect

Cyfoes

Hollalluog Dduw, cysylltaist ynghyd dy etholedigion yn un cymundeb a chymdeithas

yn nirgel gorff dy Fab, Crist ein Harglwydd: caniatâ i ni ras i ddilyn dy saint gwynfydedig

mewn buchedd rinweddol a duwiol fel y delom i’r llawenydd anhraethol hwnnw

a baratoaist i’r rhai sy’n dy wir garu; trwy Iesu Grist dy Fab ein Harglwydd,

i’r hwn gyda thi a’r Ysbryd Glân y bo’r deyrnas, y gallu a’r gogoniant,

yn oes oesoedd.. Amen

Daniel 7. 1-3, 15-18

Yn y flwyddyn gyntaf i Belsassar brenin Babilon, cafodd Daniel freuddwyd a gweledigaethau tra oedd yn gorwedd ar ei wely. Ysgrifennodd Daniel y freuddwyd, a dyma sylwedd yr hanes a adroddodd. Yn fy ngweledigaeth yn y nos gwelais bedwar gwynt y nefoedd yn corddi’r môr mawr, a phedwar bwystfil anferth yn codi o’r môr, pob un yn wahanol i’w gilydd.

Yr oeddwn i, Daniel, wedi fy nghynhyrfu’n fawr, a brawychwyd fi gan fy ngweledigaethau. Euthum at un o’r rhai oedd yn sefyll yn ymyl, a gofynnais iddo beth oedd ystyr hyn i gyd. Atebodd yntau a rhoi dehongliad o’r cyfan imi: “Pedwar brenin yn codi o’r ddaear yw’r pedwar bwystfil. Ond bydd saint y Goruchaf yn derbyn y frenhiniaeth ac yn ei meddiannu’n oes oesoedd.”

Salm 149

Testun Beiblaidd

Molwch yr Arglwydd. Canwch i’r Arglwydd gân newydd, ei foliant yng nghynulleidfa’r ffyddloniaid. Bydded i Israel lawenhau yn ei chreawdwr, ac i blant Seion orfoleddu yn eu brenin. Molwch ei enw â dawns, canwch fawl iddo â thympan a thelyn. Oherwydd y mae’r Arglwydd yn ymhyfrydu yn ei bobl; y mae’n rhoi gwaredigaeth yn goron i’r gostyngedig. Bydded i’r ffyddloniaid orfoleddu mewn gogoniant, a llawenhau ar eu clustogau. Bydded uchel-foliant Duw yn eu genau, a chleddyf daufiniog yn eu llaw i weithredu dial ar y cenhedloedd a cherydd ar y bobloedd; i rwymo eu brenhinoedd mewn cadwynau, a’u pendefigion â gefynnau haearn; i weithredu’r farn a nodwyd ar eu cyfer. Ef yw gogoniant ei holl ffyddloniaid. Molwch yr Arglwydd.

Effesiaid 1. 11-23

Ynddo ef hefyd rhoddwyd i ni ran yn yr etifeddiaeth, yn rhinwedd ein rhagordeinio yn ôl arfaeth yr hwn sy’n gweithredu pob peth yn ôl ei fwriad a’i ewyllys ei hun. A thrwy hyn yr ydym ni, y rhai cyntaf i obeithio yng Nghrist, i ddwyn clod i’w ogoniant ef. A chwithau, wedi ichwi glywed gair y gwirionedd, Efengyl eich iachawdwriaeth, ac wedi ichwi gredu ynddo, gosodwyd arnoch yng Nghrist sêl yr Ysbryd Glân, yr hwn oedd wedi ei addo. Yr Ysbryd hwn yw’r ernes o’n hetifeddiaeth, nes ein prynu’n rhydd i’w meddiannu’n llawn, er clod i ogoniant Duw.

Am hynny, o’r pryd y clywais am y ffydd sydd gennych yn yr Arglwydd Iesu, ac am eich cariad tuag at yr holl saint, nid wyf fi wedi peidio â diolch amdanoch, gan eich galw i gof yn fy ngweddïau. A’m gweddi yw, ar i Dduw ein Harglwydd Iesu Grist, Tad y gogoniant, roi i chwi, yn eich adnabyddiaeth ohono ef, yr Ysbryd sy’n rhoi doethineb a datguddiad. Bydded iddo oleuo llygaid eich deall, a’ch dwyn i wybod beth yw’r gobaith sy’n ymhlyg yn ei alwad, beth yw cyfoeth y gogoniant sydd ar gael yn yr etifeddiaeth y mae’n ei rhoi i chwi ymhlith y saint, a beth yw aruthrol fawredd y gallu sydd ganddo o’n plaid ni sy’n credu, y grymuster hwnnw a gyflawnodd yng ngrym ei nerth yng Nghrist pan gyfododd ef oddi wrth y meirw, a’i osod i eistedd ar ei

ddeheulaw yn y nefolion leoedd, ymhell uwchlaw pob tywysogaeth ac awdurdod a gallu ac arglwyddiaeth, a phob teitl a geir, nid yn unig yn yr oes bresennol, ond hefyd yn yr oes sydd i ddod. Darostyngodd Duw bob peth dan ei draed ef, a rhoddodd ef yn ben ar bob peth i’r eglwys; yr eglwys hon yw ei gorff ef, a chyflawniad yr hwn sy’n cael ei gyflawni ym mhob peth a thrwy bob peth.

Luc 6. 20-31

Yna cododd ef ei lygaid ar ei ddisgyblion a dweud: “Gwyn eich byd chwi’r tlodion, oherwydd eiddoch chwi yw teyrnas Dduw. Gwyn eich byd chwi sydd yn awr yn newynog, oherwydd cewch eich digoni. Gwyn eich byd chwi sydd yn awr yn wylo, oherwydd cewch chwerthin. Gwyn eich byd pan fydd pobl yn eich casáu, yn eich ysgymuno a’ch gwaradwyddo, ac yn dirmygu eich enw fel peth drwg, o achos Mab y Dyn. Byddwch lawen y dydd hwnnw a llamwch o orfoledd, oherwydd, ystyriwch, y mae eich gwobr yn fawr yn y nef. Oherwydd felly’n union y gwnaeth eu hynafiaid i’r proffwydi. “Ond gwae chwi’r cyfoethogion, oherwydd yr ydych wedi cael eich diddanwch. Gwae chwi sydd yn awr wedi eich llenwi, oherwydd daw arnoch newyn. Gwae chwi sydd yn awr yn chwerthin, oherwydd cewch ofid a dagrau. Gwae chwi pan fydd pawb yn eich canmol, oherwydd felly’n union y gwnaeth eu hynafiaid i’r gau broffwydi.

“Ond wrthych chwi sy’n gwrando rwy’n dweud: carwch eich gelynion, gwnewch ddaioni i’r rhai sy’n eich casáu, bendithiwch y rhai sy’n eich melltithio, gweddïwch dros y rhai sy’n eich cam-drin. Pan fydd rhywun yn dy daro di ar dy foch, cynigia’r llall iddo hefyd; pan fydd un yn cymryd dy fantell, paid â’i rwystro rhag cymryd dy grys hefyd. Rho i bawb sy’n gofyn gennyt, ac os bydd rhywun yn cymryd dy eiddo, paid â gofyn amdano’n ôl. Fel y dymunwch i eraill wneud i chwi, gwnewch chwithau yr un fath iddynt hw