Darlleniadau’r

Ail Sul Yn Y Garawys. 01.032026

Colect

Cyfoes

Hollalluog Dduw, rwyt yn dangos i’r sawl sydd ar gyfeiliorn lewyrch dy wirionedd,

er mwyn iddynt ddychwelyd i ffordd cyfiawnder:

caniatâ i bawb a dderbynnir i gymdeithas crefydd Crist, wrthod y pethau hynny

sy’n wrthwyneb i’w bedydd, a chanlyn yn ffordd Iesu Grist ein Harglwydd;

sy’n fyw ac yn teyrnasu gyda thi a’r Ysbryd Glân,

yn un Duw, yn awr ac am byth. Amen.

Genesis 12. 1-4a

Dywedodd yr ARGLWYDD wrth Abram, “Dos o’th wlad, ac oddi wrth dy dylwyth a’th deulu, i’r wlad a ddangosaf i ti. Gwnaf di yn genedl fawr a bendithiaf di; mawrygaf dy enw a byddi’n fendith. Bendithiaf y rhai sy’n dy fendithio, a melltithiaf y rhai sy’n dy felltithio, ac ynot ti bendithir holl dylwythau’r ddaear.”

Aeth Abram fel y dywedodd yr ARGLWYDD wrtho, ac aeth Lot gydag ef.

Salm 121

Testun Beiblaidd

Codaf fy llygaid tua’r mynyddoedd; o ble y daw cymorth i mi? Daw fy nghymorth oddi wrth yr ARGLWYDD, creawdwr nefoedd a daear.

Nid yw’n gadael i’th droed lithro, ac nid yw dy geidwad yn cysgu. Nid yw ceidwad Israel yn cysgu nac yn huno.

Yr ARGLWYDD yw dy geidwad, yr ARGLWYDD yw dy gysgod ar dy ddeheulaw; ni fydd yr haul yn dy daro yn y dydd, na’r lleuad yn y nos.

Bydd yr ARGLWYDD yn dy gadw rhag pob drwg, bydd yn cadw dy einioes. Bydd yr ARGLWYDD yn gwylio dy fynd a’th ddod yn awr a hyd byth.

Rhufeiniaid 4. 1-5, 13-17

Beth gan hynny a ddywedwn am Abraham, hendad ein llinach? Beth a ddarganfu ef? Oherwydd os cafodd Abraham ei gyfiawnhau trwy ei weithredoedd, y mae ganddo rywbeth i ymffrostio o’i herwydd. Ond na, gerbron Duw nid oes ganddo ddim. Oherwydd beth y mae’r Ysgrythur yn ei ddweud? “Credodd Abraham yn Nuw, ac fe’i cyfrifwyd iddo yn gyfiawnder.” Pan fydd rhywun yn gweithio, nid fel rhodd y cyfrifir y tâl, ond fel peth sy’n ddyledus. Pan na fydd rhywun yn gweithio, ond yn rhoi ei ffydd yn yr hwn sy’n cyfiawnhau’r annuwiol, cyfrifir ei ffydd i un felly yn gyfiawnder.

Y mae’r addewid i Abraham, neu i’w ddisgynyddion, y byddai yn etifedd y byd, wedi ei rhoi, nid trwy’r Gyfraith ond trwy’r cyfiawnder a geir trwy ffydd. Oherwydd, os y rhai sy’n byw yn ôl y Gyfraith yw’r etifeddion, yna gwagedd yw ffydd, a diddim yw’r addewid. Digofaint yw cynnyrch y Gyfraith, ond lle nad oes cyfraith, nid oes trosedd yn ei herbyn chwaith.

Am hynny, rhoddwyd yr addewid trwy ffydd er mwyn iddi fod yn ôl gras, fel y byddai yn ddilys i bawb o ddisgynyddion Abraham, nid yn unig i’r rhai sy’n byw yn ôl y Gyfraith, ond hefyd i’r rhai sy’n byw yn ôl ffydd Abraham. Y mae Abraham yn dad i ni i gyd; fel y mae’n ysgrifenedig: “Yr wyf yn dy benodi yn dad cenhedloedd lawer.” Yn y Duw a ddywedodd hyn y credodd Abraham, y Duw sy’n gwneud y meirw’n fyw, ac yn galw i fod yr hyn nad yw’n bod.

Ioan 3. 1-17

Yr oedd dyn o blith y Phariseaid, o’r enw Nicodemus, aelod o Gyngor yr Iddewon. Daeth hwn at Iesu liw nos a dweud wrtho, “Rabbi, fe wyddom iti ddod atom yn athro oddi wrth Dduw; ni allai neb wneud yr arwyddion hyn yr wyt ti’n eu gwneud oni bai fod Duw gydag ef.” Atebodd Iesu ef: “Yn wir, yn wir, rwy’n dweud wrthyt, oni chaiff rhywun ei eni o’r newydd ni all weld teyrnas Dduw.” Meddai Nicodemus wrtho, “Sut y gall neb gael ei eni ac yntau’n hen? A yw’n bosibl, tybed, i rywun fynd i mewn i groth ei fam eilwaith a chael ei eni?” Atebodd Iesu: “Yn wir, yn wir, rwy’n dweud wrthyt, oni chaiff rhywun ei eni o ddŵr a’r Ysbryd ni all fynd i mewn i deyrnas Dduw. Yr hyn sydd wedi ei eni o’r cnawd, cnawd yw, a’r hyn sydd wedi ei eni o’r Ysbryd, ysbryd yw. Paid â rhyfeddu imi ddweud wrthyt, ‘Y mae’n rhaid eich geni chwi o’r newydd.’ Y mae’r gwynt yn chwythu lle y myn, ac yr wyt yn clywed ei sŵn, ond ni wyddost o ble y mae’n dod nac i ble y mae’n mynd. Felly y mae gyda phob un sydd wedi ei eni o’r Ysbryd.” Dywedodd Nicodemus wrtho, “Sut y gall hyn fod?” Atebodd Iesu ef: “A thithau yn athro Israel, a wyt heb ddeall y pethau hyn?

Yn wir, yn wir, rwy’n dweud wrthyt mai am yr hyn a wyddom yr ydym yn siarad, ac am yr hyn a welsom yr ydym yn tystiolaethu; ac eto nid ydych yn derbyn ein tystiolaeth. Os nad ydych yn credu ar ôl imi lefaru wrthych am bethau’r ddaear, sut y credwch os llefaraf wrthych am bethau’r nef? Nid oes neb wedi esgyn i’r nef ond yr un a ddisgynnodd o’r nef, Mab y Dyn. Ac fel y dyrchafodd Moses y sarff yn yr anialwch, felly y mae’n rhaid i Fab y Dyn gael ei ddyrchafu, er mwyn i bob un sy’n credu gael bywyd tragwyddol ynddo ef.”

Do, carodd Duw y byd gymaint nes iddo roi ei unig Fab, er mwyn i bob un sy’n credu ynddo ef beidio â mynd i ddistryw ond cael bywyd tragwyddol.

Oherwydd nid i gondemnio’r byd yr anfonodd Duw ei Fab i’r byd, ond er mwyn i’r byd gael ei achub trwyddo ef.